کد خبر : 868
تاریخ انتشار : سه شنبه ۶ آذر ۱۳۹۷ - ۱۳:۲۹
-

درنگی در وقایع جانگداز یمن و وظیفه مسلمانان جهان از منظر قرآن و روایات؛

مسلمانیم؟!

مسلمانیم؟!
بوشهرنیوز: حکایت این روزهای مردم مظلوم و مسلمان یمن روی دیگری از حکایت ماست تا به خودآییم که وظیفه ما امت اسلام و بلکه ما انسانهای روی زمین در برابر این میزان از مظلومیت و درد و تنهایی از سویی و ظلم و دنائت و بی پروایی از سوی دیگر چیست.آنهم در زمانه ای که همه سران مدعی و مجامع جهانی حقوق بشر، مهر مرگ بر دهان کوفته و خاک خفقان بر لب ریخته اند.و این تنها مردم مظلوم یمن اند که در آتش و خون و درد، می سوزند و می سازند.؛

به گزارش بوشهرنیوز؛ این روزها که مردم مظلوم و مسلمان یمن زیر آتش بمب و غریو دهشتناک خمپاره، جان و جهان خویش را در خون و آتش و ضجه و درد و مرگ می یابند، بجاست تا با خود بیاندیشیم وظیفه ما امت اسلام و بلکه ما انسانهای روی زمین در برابر این میزان از مظلومیت و درد و تنهایی از سویی و ظلم و دنائت و بی پروایی از سوی دیگر چیست.

این روزها، وقتی تصاویر دلخراش و جانکاه و دلگداز مردم ستمدیده یمن و بخصوص کودکان و طفلان بیگناه و شیرخوارگان معصوم این سرزمین را در آغوش مرگ و با چهره ای سرد، مملو از بهت و درد مشاهده می کنیم، جان و دلمان به دریای غم می افتد و دست و قلبمان می لرزد و از زده بودنمان پشیمان می شویم.

زنده بودنی که همراه با این تصاویر سهمگین و زجرآلود شده است.

زجرآلود نه تنها از این جهت که ملتی و مردمانی اینچنین مصلوب ددمنشی مشتی از حیوان پست تر شده اند، بلکه از این روی که ما به عنوان بیش از یک میلیارد مسلمان، با آن همه آموزه ها و معارف وحیانی و ربانی در باب یاری به ستمدیدگان و بخصوص مسلمانان مظلوم، چگونه است که اینچنین در تنگنای درد و دریغ و تردد و تردید باقی مانده ایم و عمال شیطان در جامه صهیونیزم حیوان صفت و درنده خو، اینچنین به مردم مسلمان غزه یورش می برد و آبروی انسانیت را.

شاید بجا باشد و بد نباشد اگر با مروری بر همین آموزه ها، به یادآوریم که که ایم و چه وظیفه ای داریم و دین مبین اسلام و معارف وحیانی و متعای آن، در چنین موقعیتی از ما چه خواسته و بر ما چه رفته است.

مظلوم از ماده ظلم است؛ به معنای ستمدیده است و این واژه به کسی گفته می شود که تحت بیدادگری و ظلم کسی، تاوز به حقوقش را شاهد بوده است.

در قرآن مجید می خوانیم:« … وَ مَن قُتِلَ مظلُماً فقد جعلناهُ لولِیه سُلطاناً؛ و آن کس که مظلوم کشته شده است برای ولی اش سلطه [حق قصاص] قرار دادیم.»

و این حکایتی است دو سویه؛ در رد ظلم و ظالم.

به بیان دیگر در معارف اسلامی آنچه به شدت مورد تأکید قرارگرفته این است که به موازات ظلم نکردن نباید مورد ظل هم واقع شد و این دو، هر دو مورد نهی و نهیب دین مبین اسلام و آموزه های ربانیش قرار گرفته است.

اما در این میانه آنچه به مناسبت موضوع این نوشتار مطمح نظر ماست مسئله دفاع از مظلوم و جستجوی آن در آموزه های دینی است.

آموزه هایی که شاید بازخوانی آنها، بتواند تلنگری باشد بر وجدان خفته میلیونها چشمی که دوخته به آنچه این روزها بر مردم غزه می رود، تنها نظاره گری است خاموش.

در میان آیات شریفه قرآن کریم، نوعی توجهی که به مسئله ظلم و ستمگری از منظرهای گوناگون شده است، قابل تأمل و برانگیزاننده و تحرک بخش است و رهنمون به راهی جز آنچه این روزها در اقصی نقاط عالم و در برابر ظلم و ستم، از سوی مردمان این روزگار شاهدیم.

 

*مدد به مظلوم در آینه کتاب خدا

خداوند متعال در سوره انفال می فرماید:

«… إِنِ اسْتَنْصَرُوکُمْ فِی الدِّینِ فَعَلَیْکُمُ النَّصْرُ… ؛ اگر گروهی(مؤمنان مهاجر) به خاطر حفظ دین و آئین شان از شما یاری طلب کنند، بر شما لازم است که به یاری آنان بشتابید.» بیاینی که در این آیه شریفه وجود دارد تأکیدی بی شائبه و ابهام و دریغ دارد بر این مدعا که وظیفه یاری رساندن به برادران مسلمان، از دوش هیچ مرد و زنی برداشته شدنی نیست و وظیفه ای است بین و حتمی.

در نمونه ای دیگر، قرآن کریم، در آیه شریفه دیگری از منظری دیگر به بیان تصویری از کسانی می پردازد که نسبت به وظیفه دفاع از مظلوم و یاری رساندن به او کاهلی می نمایند:

« وَ ما لَکُمْ لاتُقاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنا اَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْیه الظَّالِمِ اَهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ نَصِیراً »؛ «چرا در راه خدا و در راه مردان و زنان و کودکانی که (به دست ستمگران) تضعیف شده اند، پیکار نمی کنید همان افراد (ستمدیده ای) که می گویند : خدایا ! ما را از این شهر که اهل آن، ستمگرند، بیرون ببر و برای ما از طرف خود، سرپرست قرار ده و برای ما از طرف خود، یار و یاوری تعیین فرما!»

این مطلب به نوعی تأکید مصرحی است بر حقیقت  وجوب جنگ و جهاد در راه خدا و برای یاری رساندن به مظلومان و رهانیدن آنها از بند ظل و ستم ستمکاران.

مؤلف تفسیر «اطیب البیان»، ذیل این آیه شریفه بیان می دارد:

«از این آیه استفاده می شود که بر مسلمانان واجب است اگر دیدند مسلمانی گرفتار ظالمی شده، به قدر قوه و قدرت خود باید اقدام کنند و رفع شر آن را بنمایند.»

نگارنده تفسیر« آسان» هم ذیل همین آیه، اشعار می دارد:

«از سیاق آیه یک نوع تهدید استفاده می شود و آن این است که اگر مسلمانی، تحت شکنجه ستمگران باشد و مسلمانان دیگر، بتوانند او را آزاد کنند، ولی تجاهل وسهل انگاری کنند، مشمول تهدید این آیه می شوند و خدای توانا در موقع حساب از آنان، مؤاخذه می کند.»

یکی دیگر از آیات قرآن کریم که در آن به این موضع اشاره رفته است و می توان آرا در ردیف آیاتی دانست که تأکید بر مقوله یاری ستمدیدگان و مستضعفان دارد در سوره شوری است که می فرماید:

« وَ الَّذِینَ إِذا اَصابَهُمُ الْبَغْیُ هُمْ یَنْتَصِرُونَ».

راغب اصفهانی در باب معنای واژه انتصار یادآوری می کند که:

«انتصار» و « استنصار» هر دو به معنای طلب یاری است، لذا ترجمه آیه این می شود: «و کسانی که هرگاه ستمی بر آنها رسد، «تسلیم ظلم نمی شوند» و یاری می طلبند.»

باری؛ همانطور که اشاره کردیم، از فحوای بیِّن این آیات و دیگر آموزه های دینی ما برمی آید که در اسلام هم هیچکس حق ندارد اجازه دهد که به او ظلمی رواداشته شود و مورد تعدی و تجاوز ظالمان و ستمکاران قرار گیرد و هم بر دیگر مسلمانان است که در برابر این ظلم و تعدی، واکنش بجا و درخور به انجام رسانند و نوای یاری خواهی و استمدادطلبی ستمدیدگان و مظلومان را صلای همیاری دهند.

صاحب تفسیر الانوار درخشان نیز ذیل همین آیه یادآور می شود که: «از جمله واجبات فطری، کمک مظلوم و ستمدیده است که ظلم ستمگر را از مظلوم، دفع نمایند و دست ستمگر را از ستمدیده کوتاه نمایند.»

 

*کمک به ستمدیده در بیان روایات و آینه احادیث

در میان مجموعه روایاتی که از حضرات معصومین (ع) به دست ما رسیده، امر یاری رسادن به مظلومان و پایداری و مقاومت در مقابل ستمکاران، جایگاه بس قابل توجهی داراست.

پیامبر اکرم می فرماید: «خدای متعال به داود وحی فرمود: ای داود! هیچ بنده ای نیست که ستمدیده ای را یاری رساند یا در ستمی که به او رفته، همدردی کند، مگر این که گام های او را در آن روزی که همه گام ها می لغزد، استوار نگه دارم».

و در بیان دیگری یادآوری می نماید که «… و مَن اخذ للمظلوم مِن الظالم کان معی فی الجنه مصاحباً…»؛

«هرکسی داد ستمدیده ای را از ستمگر بگیرد، در بهشت با من و یار و همنشین من باشد.»

امیرالمومنین  امام علی (ع) می فرماید: « اَحسَنِ العَدلِ نصره المظلوم؛ بهترین عدالت یاری مظلوم است،.

امام صادق(ع) نیز در بیانی می فرماید: « مَا مِنْ مُؤْمِنٍ یُعِینُ مُؤْمِناً مَظْلُوماً إِلَّا کَانَ اَفْضَلَ مِنْ صِیَامِ شَهْرٍ وَ اعْتِکَافِهِ فِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ یَنْصُرُ اَخَاهُ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَی نُصْرَتِهِ إِلَّا نَصَرَهُ اللَّهُ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَه»؛

هیچ مؤمنی، مؤمن ستمدیده ای را یاری نمی رساند، مگر این که عمل او، برتر از یک ماه روزه و اعتکاف در مسجد الحرام باشد و هیچ مؤمنی نیست که بتواند برادر خود را یاری رساند و یاریش دهد، مگر این که خداوند در دنیا و آخرت او را یاری کند.»

اما احادیث و روایاتیدیگری هم در میان آمزوه های روایی اسلام وجود دارد که بر یاری رساندن به مظلوم و مبارزه با ظالم به مثابه یک وظیفه و تکلیف شرعی، اشاره می نماید.

از حضرت عیسی بن مریم(ع) نقل شده است که: « … بحق اقول لکم إن الحریق لیقع فی البیت الواحد فلایزال ینتقل من بیت إلی بیت حتی تحترق بیوت کثیره إلاان یستدرک البیت الاول فیهدم من قواعده فلاتجد فیه النار محلاو کذلک الظالم الاول لو اخذ علی یدیه لم یوجد من بعده إمام ظالم فیاتمون به کما لو لم تجد النار فی البیت الاول خشبا و الواحا لم تحرق شیئا … ؛

به حق، به شما بگویم اگر اتاقی آتش بگیرد، آن آتش پیوسته از اتاقی به اتاق دیگر سرایت می کند تا جایی که اتاق های بسیاری می سوزد، مگر این که همان نخستین اتاق را دریابند و آن را از بیخ و بن بر اندازند که در این صورت، جای پای آتش نخواهد ماند. چنین است آفت ستمگر نخست که اگر جلویش گرفته شود، بعد از او پیشوای ستمگری پیدا نخواهد شد؛ چرا که دیگران از او سرمشق گیرند؛ چنان که اگر آتش در اولین خانه، چوب و تخته ای نیابد چیزی را نمی سوزاند.»

امام علی (ع) از جمله عوامل پذیرش حکومت و خلافت، عهد و پیمانی را معرفی می کند که خداوند از علما و دانشمندان گرفته است که نباید در برابر ظلم ظالمان و مظلومیت ستمدیدگان، سکوت و بی تفاوتی اختیار کنند:

«.. اَمَا وَ الَّذِی فَلَقَ الْحَبَّه وَ بَرَاَ النَّسَمَه لَوْ لَا حُضُورُ الْحَاضِرِ وَ قِیَامُ الْحُجَّه بِوُجُودِ النَّاصِرِ وَ مَا اَخَذَ اللَّهُ عَلَی الْعُلَمَاءِ اَلَّا یُقَارُّوا عَلَی کِظَّه ظَالِمٍ وَ لَا سَغَبِ مَظْلُومٍ لَاَلْقَیْتُ حَبْلَهَا عَلَی غَارِبِهَا وَ لَسَقَیْتُ آخِرَهَا بِکَاْسِ اَوَّلِهَا وَ لَاَلْفَیْتُمْ دُنْیَاکُمْ هَذِهِ اَزْهَدَ عِنْدِی مِنْ عَفْطَه عَنْزٍ ؛ «سوگند به خدایی که دانه را شکافت و جان را آفرید! اگر حضور فراوان بیعت کنندگان نبود و یاران، حجّت را بر من تمام نمی کردند و اگر خدا از علما پیمان نگرفته بود که در برابر شکم بارگی ستمگران و گرسنگی مظلومان، سکوت نکنند، مهار شتر خلافت را بر کوهانش انداخته، رهایش می ساختم و آخرش را به کاسه اول آن، سیراب می کردم، آنگاه می دیدید که دنیای شما نزد من از آب بینی بزغاله ای، بی ارزش تر است.»

و البته روایات دیگری که نسبت به ظلم ظالم و مظلومیت مستضعفان بی اعتنایند و نهیب و سرزنشی که از این مسیر، بر این گروه از مردمان روا می دارند.

در حدیث معروفی از رسول اکرم(ص) آمده است:

« مَنْ اَصْبَحَ لَا یَهْتَمُّ بِاُمُورِ الْمُسْلِمِینَ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ؛ کسی که [ شب را] صبح کند و نسبت به سرنوشت مسلمانان [ بی تفاوت بوده و] اهتمام به خرج ندهد، مسلمان نیست.»

و در بیان دیگری می فرماید : «وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلًا یُنَادِی یَا لَلْمُسْلِمِینَ فَلَمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ؛

هر کسی فریاد و استغاثه انسانی را بشنود که مسلمانان را به یاری وکمک می طلبد و به یاری او نرود، مسلمان نیست.»

و نیز امام صادق (ع) می فرماید: « وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ یَخْذُلُ اَخَاهُ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَی نُصْرَتِهِ إِلَّا خَذَلَهُ اللَّهُ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَه؛

«هیچ مؤمنی نیست که دست از یاری برادرش بردارد، در حالی که قدرت و توانایی یاری کردن را دارد، الاّ این که خداوند در دنیا وآخرت دست از یاری او خواهد کشید.»

و بالاخره بیانی از  امام راحل(ره) که می فرماید:

«همانطوری که ظلم حرام است، انظلام و تن دادن به ظلم هم حرام است، دفاع از ناموس مسلمین و جان مسلمین و مال مسلمین و کشور مسلمین، یکی از واجبات است.»

آری؛ حکایت این روزها که مردم مظلوم و مسلمان یمن زیر آتش بمب و غریو دهشتناک خمپاره، جان و جهان خویش را در خون و آتش و ضجه و درد و مرگ می یابند، از منظری، حکایت ماست  تا با خود بیاندیشیم و به خودآییم که وظیفه ما امت اسلام و بلکه ما انسانهای روی زمین در برابر این میزان از مظلومیت و درد و تنهایی از سویی و ظلم و دنائت و بی پروایی از سوی دیگر چیست.

آنهم در زمان و زمانه ای که همه سران مدعی و مجامع جهانی حقوق بشر، مهر مرگ بر دهان کوفته و خاک خفقان بر لب ریخته اند.

و این تنها مردم مظلوم یمن اند که در آتش و خون و درد، می سوزند و می سازند.

آیا دستی و دلی به یاری و دمسازی، برخواهد آمد؟

امت محمد(ص) کجاست؟!

 

 

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین اخبار

جهان و ایران