چرا “سلام فرمانده” تبدیل به سرود ملی شد؟

به گزار‌ش بوشهرنیوز- نسل نوجوان به ویژه دهه هشتادی‌ها و نودی‌ها بیش از دیگر نسل‌های گذشته در معرض جنگ نرم دشمنان انقلاب و اسلام هستند.

دشمن بر روی این نسل به ویژه بر تفکر و عقیده و آرمان آنها تمرکز جدی کرده تا بتواند جنگ نرم که بزرگترین جنگ است را بر این قشر تحمیل کند.

جواب جنگ نرم باطل، جنگ نرم حق است و باید با زبان هنر و رسانه به دشمنان پاسخ داد نه اینکه فقط آه و ناله و زاری و انتقاد کرد.

در این مدت اخیر دو اقدام فرهنگی از برای پاسخ به تهدیدها علیه نسل نوجوان ایران تولید شد که ما در این نوشته به دنبال مقایسه آنها هستیم.

دهه هشتادیا و سلام فرمانده دو اقدام فرهنگی است که در ماه‌های اخیر تولید شده است، اجالتا این را بدانید که سرود دوم بسیار موفق‌تر از دهه هشتادیا بود که در این مختصر به علل آن می‌پردازیم.

“دهه هشتادیا” ساخت سازمان‌های پرطمطراق حزب اللهی با پشتیبانی‌های فراوان بیش از یک هفته دوام نیاورد؛ اما “سلام فرمانده” از متن جامعه و خودجوش رویید و سرود ملی شد!

این یک اتفاق نیست و مثل دو سبک معماری در متصدیان فرهنگی است و جای تامل بسیار دارد:

– طبقه مرفه حزب اللهی و لاکچری لایف آنور آبی!

– با پذیرش “دین عصری”: با لوکیشن گیم نت و دیگر نمادهای جهانی سازی آمریکایی، صرفاً با چاشنی تمِ محرمی! تزریق شهوت شهرت و سلبریتی بازی و…!

– تنزّل از تشیع نهضتی به تشیع لمپنی: استفاده از تمِ امام حسین(ع) برای حال کردن! تولّی در حد پروفایل و تبری در حد بلاک! حتی تنزل دادن “انتقام سخت” به گل جبرانی فوتبال!

– متن مردم و اکثریت شهر و روستای ایران!

– دنبال “عصر دینی”: لوکیشن جمکران و انتظار امامی که بدون او “دنیا معنایی نداره” و با او “دنیامون بهاره”! ارزش “مثل سربازای گمنام خادمت بشم”! و…

– تشیع نهضتی، با زبان فطرتی که کهنه نمی شود. سخن از “عهد”، “قیام”، “تفدیه”، آرزوی سرداری و سربازی و علی بن مهزیارِ قدیمی!

در این متن بخشی از تحلیل استاد قنبریان آمده است.

انتهای پیام/