سیب زمینی هایی که مدیریت می کنند!

به گزارش بوشهرنیوز؛ قیمت سیب زمینی همچنان می تازد و اگرچه تاکنون وعده های متعددی درمورد کاهش قیمت آن به مردم داده شده اما هنوز آینده نرخِ آن مبهم است.

البته انتظار می رود با برداشت سیب زمینی از استان های مختلف در هفته های آتی قیمت این محصول کاهش یابد اما آیا این روشِ مدیریت اصولی و منطقی است؟

چندی قبل قیمت پیاز گران شد و کار تا جایی پیش رفت که نرخ آن از دلار هم بالاتر زد و پیاز به عنوان یک محصول لاکچری در برخی سفره های متمولین خودنمایی می کرد.

سال گذشته بود که قیمت رب آنچنان بالا رفت که مردم به ویژه افراد کم درآمد عطای رب را به لقای آن بخشیدند و ترجیح دادند غذاهای بی رنگ و لعاب مصرف کنند تا این که بخواهند نیمی از دستمزد یک ماه خود را صرف خرید رب و پیاز و گوجه فرنگی و خیار کنند.

قیمت گوجه فرنگی و خیار هم که طنز تلخ همه ساله کشور است و مردم در ماه هایی از سال به دلیل خلایی که بین برداشت گوجه جدید و کاهش میزان این محصول در سردخانه ها به وجود می آید، گرانی آن را تجربه می کنند.

نگاهی به قیمت محصولات کشاورزی به ویژه در سال های اخیر نشان می دهد که این دولت و سازمان های نظارتی نیستند که قیمت ها را مدیریت می کنند بلکه این سیب زمینی و پیاز هستند که هر وقت بخواهند با همکاری برخی واسطه ها! تعیین کننده بوده و مردم هم چاره ای جز کاهش مصرف و گاها قطع آن ها ندارند تا نوسانات قیمتی این محصولات کنترل شود.

مشخص نیست به چه دلیل دولت نمی تواند یا نمی خواهد چاره ای اصولی برای مدیریت این محصولات که نیاز اصلی مردم کشور به ویژه کم درآمدهای جامعه است، بیندیشد تا یک بار برای همیشه این معضل را حل کند.

این که هر بار مردم شاهد گرانی یکی از اصلی ترین مایحتاج زندگی خود یعنی سیب زمینی، پیاز، گوجه فرنگی یا خیار باشند صحیح نبوده و به هیچ عنوان در شان ملت  ایران نیست.

طنز تلخ قضیه اینجاست که کشور ایران خود بشترین تولیدات را در زمینه این محصولات دارا بوده و گاها آن ها را به کشورهای همسایه صادر می کند.

قیمت سیب زمینی این روزها در کشور بیداد می کند و برخی ترجیح می دهند فعلا از خرید آن خودداری کنند. جالب این که برخی مسئولین به جای چاره اندیشی و رفع مشکل، در قالب یک پرسشگر ظاهر شده و شرکت های مثلا تولید چیپس و … را عامل گرانی سیب زمینی می دانند.

اخیرا هم مسئولین دولتی وعده دادند با برداشت سیب زمینی جدید در گرگان و عرضه آن به بازار شاهد کاهش قیمت آن باشیم.

البته در زمان گرانی پیاز نیز وضع به همین منوال بود و مردم آنقدر منتظر ماندند تا پیازها از مزارع مختلف برداشت شد و اندک اندک قیمت آن کاهش یافت و به ثبات رسید.

اکنون سئوال اینجاست اگر قرار است قیمت سیب زمینی، پیاز یا هر محصول دیگری خودبه خود بالا رفته و مردم هم منتظر برداشت و عرضه محصولات جدید برای کاهش قیمت آن ها باشند پس نقش دولت و سازمان های عریض و طویل نظارتیِ آن چه می شود؟

این که قیمت محصولات کشاورزی هرازچندگاهی با هر نیتی چه به واسطه دلالان و چه دیگر مسایل بالا برود و مسئولین هم مانند مردم نظاره گر باشند، پس چه نیازی به وزارتخانه های جهادکشاورزی و صنعت، معدن و تجارت و دیگر سازمان های نظارتی و درگیر در این حوزه است؟

به نظر می رسد این مسئولین نیستند که قیمت ها به ویژه نرخ سیب زمینی، پیاز، گوجه فرنگی و دیگر محصولات کشاورزی را مدیریت می کنند بلکه این سیب زمینی و پیاز هستند که هر وقت بخواهند قیمتشان افزایش یافته و هرگاه هم اراده کنند کاهش می یابند و گوششان هم به حرف هیچ مسئولی بدهکار نیست!